|
| |
|
Ik ben Kees Bilkes, geboren op 27
november 1944 in Voorschoten. Mijn moeder, Cornelia, Harmpien Bilkes
- Branse was 24 jaar toen ze mij kreeg in de hongerwinter. Zij is 2
keer op hongertocht geweest, waarvan 1 keer met een toen nog
ongehuwde vriendin, Mia Boele uit Wassenaar. Mijn vader paste in de
tussentijd op mij. Het was noodzakelijk dat mijn moeder voor mij op
hongertocht ging, want zij had geen moedermelk en heeft mij later
verteld, dat ik teerde op gemalen mariakaakjes met water. Ik weet
dat zij in ieder geval in Overijssel en Drente is geweest en de brug
over de IJssel in Deventer een keer heeft gepasseerd. Zij waren op
de fiets uiteraard zonder banden. Ik zou het uiteraard bijzonder
vinden om meer te achterhalen. Zoals of mensen haar en haar vriendin
hebben meegemaakt en waar en bij wie ze op boerderijen hebben
geslapen en zijn geholpen enz. enz. met vriendelijke groeten.
Kees Bilkes
|
I am Kees Bilkes,
born on November 27, 1944 in Voorschoten. My mother, |
|
Geachte Dames en Heren,
Gefeliciteerd met dit prachtige
initiatief, u heeft er veel mooi werk van gemaakt! Helaas heb ik de
datum van de tocht te laat vernomen, maar in september maak ik de
tocht samen met mijn
vrouw als we in Nederland zijn. Mijn
moeder heeft ook in de oorlog een hongertocht gemaakt nl. in Noord-Holland.
Veel succes! Groet van
Karel van Eck ( 1938)
|
|
|
Geachte M
Bij deze wil ik even laten blijken het
een fantastisch idee van jullie te vinden. Zelf heb ik 2x de
hongertocht gelopen naar Borger en naar Ruinen met vriend en broer.
Mijn vrouw is met haar moeder naar familie in Franeker gelopen. Drie
weken in april 1945 hebben we in een dependance van de jeugdherberg
de Heemhoeve in Emst bij Epe gezeten omdat
we de Veluwe niet over mochten om terug
naar Rotterdam te gaan. Helaas lukt het me niet om de tocht de hele
week te volgen, maar ik ben wel bij de start geweest en kom vrijdag
naar Epe om aan het laatste gedeelte mee
te doen, Moet ik me daar nog voor opgeven?. Zo ja dan hoor ik dat
wel van U. Met vr.gr. en nog veel succes.
J. de Graaff
|
|
|
Beste organisatie,
Met bewondering heb ik uw activiteit
gevolgd: zowel op TV als in de kranten. Zeer goed dat er mensen zijn
die deze tijd niet zijn vergeten en die beseffen dat herinneringen
ook eerbetoon en dankbaarheid inhouden. In ons Onderduik- en
Verzetsmuseum Markt 12 in Aalten in de Achterhoek schenken wij ook
aandacht aan de hongerwinter. In maart van dit jaar (30 maart is de
bevrijdingsdag van de Achterhoek) verscheen "Post uit Aalten,
brieven van Marie en Klazien Katuin naar Voorburg, januari 1944 -
juni 1945". Het is het relaas van twee jonge meiden die in bar
winterweer op krakkemikkige fietsen vanuit Voorburg de tocht naar
Aalten maakten, daar onderdak vonden en regelmatig via, via,
correspondeerden met de ouders, die achter gebleven waren in
Voorburg. Marie was ook een uitstekende tekenares en legde de
omgeving op papier vast. Ook deze tekeningen zijn in het boekje
opgenomen. Ter informatie: er zijn nog een aantal exemplaren van dit
werk te koop in de Aaltense Musea (waaronder het Markt 12 Museum).
Prijs € 15,00, ex verzendkosten. Tel elke werkdag 0543-471797. Ik
wilde u deze informatie niet onthouden en wens u veel inspiratie om
ook in de toekomst de hongerwinter te blijven gedenken. Misschien
kunt u ook eens de Achterhoek aandoen. U bent van harte welkom.
Met vriendelijke groeten, Aaltense Musea
Hans de Graaf, voorzitter
|
|
|
Geachte heer van Vugt,
Eindelijk iemand, die een
positieve herinnering levert aan de mensen die nooit genoemd zijn. Wie
dit niet meegemaakt heeft, als moeder die er op uit ging of als kind die
zonder moeder 14 dagen achterbleef met broertje of zusje en vader, kan
zich niet inleven wat dat was.Ook mijn moeder ging op hongertocht, samen
met een vriendin uit Schoonhoven.
De route ging tot de Bilt gelijk
op met uw route, maar daar ging het richting Amersfoort, Harderwijk en
Zwolle. De IJsselbrug was een moeilijk punt, want daar werd volgens
zeggen het voedsel dat verzameld was, inbeslaggenomen.
Mijn moeder vertelde, dat bij de
" California- fabriek " in Harderwijk soep uitgedeeld werd, waar
dankbaar gebruik van werd gemaakt. Uiteindelijk is het einddoel van mijn
moeder Staphorst geworden.
Ik kan mij alleen nog herinneren,
dat zij 's- avonds (het was al donker - het tijdstip weet ik niet )
thuis kwam en de inhoud van de kinderwagen op de tafel uitstalde.
Veel succes met de tocht,
Paul van Ipenburg, |
|
|
Dear Anthony,
On behalf of all the Dutch involved in the
reenactment of the Hunger March 44-45 we would like to thank you and
all who participated in the fabulous and smooth organisation of this
event. We would like to symbolise our thanks with a symbolic bunch
of typical Dutch flowers and wish you and your dear ones all the
best for the future.
Els and Herman van Kasteel
Assen, the Netherlands
August 13, 2007
 |
|
|
Hallo Ton,
Op de valreep wil ik je nog even een
goede reis wensen met je gezin naar Amerika. Enorm bedankt dat je de
"Hongertocht op herhaling" heb georganiseerd. Je mag wel zeggen dat
het een groot succes is geworden. Natuurlijk gaat mijn dank ook uit
naar alle medewerkenden die deze tocht mogelijk hebben gemaakt.
Hoewel ik alleen in Hattem aanwezig ben geweest en de tocht helaas
niet in z´n geheel heb meegemaakt, wil ik toch even zeggen dat ik
het voor mezelf als een soort erkennning en waardering heb gezien
voor de hongertochten die ik destijds heb gemaakt.lk wens je
nogmaals een goede reis. Vriendelijke groet, ook aan je vrouw en de
anderen..
Brandus Klinge
|
|
|
Zaterdag, 11 aug 2007 (Tweede dag.)
'sMorgens naar het rusthuis "de
Bongerd".waar we waren uitgenodigd om 10.30 voor koffie met cake. De
eregasten werden zoveel mogelijk tussen de bewoners, en konden
vertellen over de Hongerwinter. Er waren veel vragen.
Toen tussendoor een mooie toespraak door
de Directeur van het Rusthuis, het was een fijne ochtend. Bij het
verlaten van
de Bongerd, kregen we een bon voor een
maaltijd van de gaarkeuken en 2 consumptiebonnen voor de Tinne. Zo
was de
morgen omgevlogen. Nog even bij de
militaire voetuigen wezen kijken, en was het sind 12 uur. Dan
naar de Tinne waar de
gaarkeuken was. Net als in de oorlog
in de rij, daar konden de gasten kiezen: Zuurkool met worst of spek,
Hutspot of
Boerenkool met worst, het smaakte
voortreffelijk. Na het eten even gaan rusten op ons slaap adres.
Om
15.00 uur weer naar de stad en naar de Tinne daar was live muziek,
gezellig gezeten. Toen om even over vier naar de kerk gelopen waar
een orgelconcert bezig, was naar voren gelopen, waar de eerste rijen
gereserveerd waren voor de eregasten. Daarna begon de sluiting eerst
Burgemeester Piet Zoon met een toespraak, hierna Jan Terlouw die
stukjes voorlas uit zijn boek Hongerwinter. Toen volgde een orgel
intermezzo dat wel erg lang duurde. Daarna de plaatselijke predikant
met iets uit de bijbel.en als laatste Dhr. v Vugt. Staande
gezamelijk 2 coupletten van het Wlhelmus gezongen.
Toen naar de
Tinne voor een consumptie en waar de Burgemeester persoonlijk
iedereen de hand kwam drukken, wat ontzettend gewaardeerd werd, en
nogmaals ieder bedanken voor de mooie dagen, de Gemeente Hattem voor
het onthaal van de Hongertocht lopers, de eregasten en vooral de
organisatie het was grandioos. Dan met de dubbeldekker naar
Wapenveld voor een diner in de "Spyker" het was voortreffelijk. Nog
een boek gekocht van Jan Nitrauw "Vertel mie oe verhaal'en." Om
21.30 zat het er op. Helaas vanwege de benen konden we niet bij de
ceremonie op de brug aanwezig zijn. Ton dit was mijn relaas ik ben
er moe van.
Groeten Gerard Koks uit Goes.
|
|
Beste Ton,
Heel
fijn jou te hebben ontmoet en te leren kennen. Een grandioos idee om
met het diepte gevoel wat jij met de hongerwinter had dit zo uit te
dragen. Ondanks het zo velen jaren geleden was is het tot een zeer
waardenvolle huldeging gekomen aan al onze moeders en al de gene
die de hulp boden voor verzorging en onderdak.
Het
verhaal wat van jou in de Oud Rotterdammer stond sprak mij zeer aan.
Heb met Moeder en broer in groten lijnen hetzelfde ervaren. Kijk
als je ouder word ga je terug blikken en dan zie je dingen en
gebeurtenissen met andere ogen als wanneer je kind ben. Als kind
stond je er midden in maar toch ga er veel langs je heen gelukkig
maar. Maar het drong niet tot je door wat het voor je Moeder is
geweest die periode dat het grote zorg en verantwoording geweest is
om dit aan te kunnen.
Mijn Moeder was een heel moedig en sterke vrouw haar helen leven is
ze een dienende en hulp verleende iemand geweest, een Martha figuur
Daarvoor ben ik dankbaar dat ik door deze gebeurtenis dank zij jou
idee in de gelegenheid gesteld ben aan deze huldiging deel te nemen.
Ton nogmaals hartelijk dank U en uw vrouw Genie de hartelijke
groeten.
Adrie - Eltjo van Leeuwen
- Rotterdam
|
|
Webmaster
Wat een onzin die
hongertocht,weet waar ik over praat maar dit is flauwe kul,kun je
niet nadoen en ook niet de opvang van kinderen via IKB bij
pleeggezinnen in Groningen/Friesland en Drenthe, Dit is niet
realistisch meer maar pure aandachttrekkerij..Ben 76 jaar en woonde
destijds in Den Haag en heb dus van alles meegemaakt.
Ruijfrok
Email:[d.ruijsrok@chello.nl]
|
|
|
Geachte heer/mevrouw,
Na het zien van de reportage in EenVandaag, had ik
gewild dat ik hier eerder van had geweten, want dan had ik graag
meegelopen. Ik ben 27 jaar en erg betrokken bij de wereld. Besef
elke dag opnieuw wat vrijheid is doordat ik zonder angst de deur uit
kan. Ook besef ik dat we in een prettig land leven zonder armoede en
ziekten. Ik vind dit verre van vanzelfsprekend. Uit respect voor en
herinnering aan de mensen voor wie het niet vanzelfsprekend was én
is, had ik graag meegelopen. Ik wil jullie dan
ook heel erg veel succes wensen de komende dagen en blijf graag op
de hoogte als u nog eens zo'n tocht organiseert. Met vriendelijke
groet,
Anouk Teunissen
Rotterdam
|
|
Dear Ton & Genie,
Afgelopen zomer waren wij ook in Hattum aanwezig. Op het moment
dat wij via de pers hoorden dat jullie het plan hadden om vanuit
Rotterdam naar Hattem te gaan lopen, nam ik me voor om de laatste
etappe mee te gaan doen. Deels uit solidariteit en deels om ook voor
mezelf een stukje verleden af te sluiten.
Mijn naam is Jantje Uitvlugt- Delger. Ik woon samen met mijn man
in het noordelijk deel van Nederland, in Meeden. (provincie Groningen)
Ik ben geboren in 1954, negen jaar na de oorlog. Van mijn beide ouders
kreeg ik heel veel verhalen te horen, hoe erg het is geweest, en wat zij
allemaal hebben meegemaakt. In het landschap in heel de provincie zijn
nog sporen te vinden van die tijd.
Ik heb er heel veel bewondering voor dat jullie deze tocht hebben
georganiseerd. En ook voor al de mensen die het gepresteerd hebben om de
tocht te volbrengen.
En nu bedenk ik opeens dat het een heel mooi gelegenheid zou zijn om er
een vaste wandelroute en/of fietsroute van te maken. Er bestaan in
Nederland veel zogenaamde lange-afstand wandelroute's. (Pieterpad is er
één van. Die loopt van Pieterburen Groningen tot aan de St. Pietersberg
in Limburg.)
Jaarlijks zijn er veel mensen die op eigen gelegenheid de tocht (vaak in
gedeeltes) volbrengen. Het bestaat alleen op papier en langs de route
uit rood/witte vlakjes op paaltjes en bomen.
Inmiddels heb ik op jullie site het verslag van de wandeltocht
gelezen. Ik vond het ronduit schandalig dat men bij een kerk de deuren
gesloten houdt. Die "evil-eye" was ook een hele goeie. volgens mij
hebben we het wel eens gezien, en toen dacht ik ook zoiets. ) Ik ga er
géén koffie drinken. Wild-roosters, ziet men veel op de Veluwe, ook
wilde zwijnen, (boars) worden er door tegengehouden. Zo hadden wij van
vrienden uit de provincie Zeeland het volgend misverstand. Ze waren
onderweg naar ons toe. Er werd in de bermen gras gemaaid. Daarvoor
stonden waarschuwingsborden met de opschrift : Maaien ! Die mensen
dachten dat er maden over de weg kropen en dat het er glad zou zijn.
Het was die zondag heel indrukwekkend om de Hongertocht ook een
stukje meegelopen te hebben. OP het momnet dat Ton en een dame aan de
hand ons passerde op de brug, schoot ik vol. Zo waardig, en trots. En
tegelijk zo kwetsbaar. Ja, ik durf het toe te geven, heb een poosje
staan huilen. Want ik voelde daar op de brug de elende die er geweest
is.
Ik hoop dat U de foto's mooi vind. Ik heb er nog een paar extra
bij gedaan van het Landgoed Molecatenin Hattum waar wij op dat moment
onze kampeervacantie hadden. De watermill and the manor.
Als er nog vragen over zijn, dan hoor ik dat graag.
Heel veel groeten ook aan Mariah en haar man en Benjamin. (ik heb nog
een stukje met haar opgelopen, om haar aan te moedigen.)
Hartelijke groeten vanJantje Uitvlugt -
Delger.
|
|
|
Hallo,
Ik ben 67 jaar en ik heb
de verhalen van mijn moeder gehoord. Zij is ook met een kinderwagen
naar drente gegaan. Ik lees op de site allen positieve verhalen. Zij
heeft het mij anders verteld. De drentse boeren hebben de trieste
situatie van toen regelmatig uitgebuit. Ik vind het dan hypocriet om
zo'n tocht te houden en deze dretenaren op te hemelen en daar ook
nog sponsers voor te interesseren. Stop met die ongein en ga iets
zinvols organiseren. Ik heb de oorlogsjaren deels bewust meegemaakt
in Gouda. Groeten,
FC van der Valk Email:
[fcvandervalk@scarlet.nl]
|
|
|
Voor Ton van Vugt:
Hierbij mijn foto's van de hongertocht - Deel Epe Hattem. (Het zijn 33
fotoos)
Dank voor het vele dat er toen is georganiseerd. Het deed mij erg veel
goed. Vriendelijke groet,
Kees Walter, Apeldoorn.
|
|
|
|
|
|
|
|
      
|
